وانمود کردم به همه که خیلی سخت نبود غمت رفتن و دل بریدنت
وانمود کردم به همه که دیگه اشتیاقی نیست واسه دوباره دیدنت
یجورنشون دادم که نه یک اتفاق عادی بود
همون دوتا درد دلم واسه خودش زیادی بود
یجوری گفتم که همه بهم میگن بی عاطفه
میگن که حرف امروزت با دیروزت مخالفه
اما شبا یواشکی وقتی که هیچکی نیست پیشم
گوشیمو روشن میکنم به عکس تو خیره میشم
دیگه منم و غربت اشک های بی امون من
به کی بگم دیونتم به کی بگم تنگ دلم
مدتیه عوض شدم انگار یه آدم دیگم
هرکی می پرسه یادتم دارم بهش دروغ میگم
دلم نمیخواد هیچکسی چیزی بدونه از غمم
همین غرور لعنتی تورو جدا کرده ازم
هیچکی خبر نداره از دقیقه های غربتم
اینجوری وانمود شده که بی تو خیلی راحتم
